نویسنده: علی - شنبه ۱٩ اردیبهشت ،۱۳۸۸
مدتی است سکوت معناداری در وبکده ی پله پله تا ملاقات حکم فرماست .
پله ها ی نردبانم سست بود .
دستان خدای من بسته است . خدای من ضعیف است .
من میخاستم خدای واقعی رو پیدا کنم .
خدای قوی و دانا و مهرون و خوشگل .
اونی که خیلی دوست داشتنیه ،
من خدا گم کرده ام ..............!!!
ولی با این حال احساسش می کنم ، بهم آرامش میده ، آرومم میکنه !
آروم .......