« دوستت دارم »

    * * *

لطفا به گیرنده هاتون دست نزنید !!!

اشکال از مونیتورتون نیست ؛ نه ، اشتباه نیامدید ، اینجا یه وبلاگ عشق و عاشقی نیست .

اینجا ی وبلاگ عرفانیه ! ، اما مگه عرفان بدونه عشق هم میشه ؟ ، مگه انسان بدون عشق هم میتونه زندگی کنه ؟

مگه میشه عاشق نبود و از خدا گفت ، با خدا گفت ؛ اصلا اساس آفرینش عشقه .

می خوام بگم هدف میتونه کلمات رو توجیح کنه .

خدایا  « دوستت دارم » . بخاطر همه نعمتهایی که به ما دادی نه ، به خاطر این همه لطف و کرامتت نه ، به خاطر

بخشندگی و بخشایندگیت نه ، فقط به خاطر عشقی که به من دادی .

عشقی که روشنی قلبم ، گرمی وجودم  ، روشنای چشمم شد .

خدایا با صراحت می گم : من در کلبه ی حقیرانه ی خود چیزی دارم که تو در عرش کبریایی نداری ؛ من همچو تویی دارم و تو همچو خودت نداری .