پيشانی صدق و اخلاص در دیدگاه دولت بنه و از صمیم قلب بگو آمدم .  اگر گفتند :  اینجا چرا آمدی ؟

بگو :  به کجا روم و به کدام در رو کنم .

این ره است و دیگر دوم ره                                                      نیست این در است و دگر در نیست

اگر گفتند : به اذن چه کسی آمدی ؟

بگو شنیدم :

بر ضیافتخانه فیض نوالت منع نیست                                     در گشاده است و صلا در داده خوان انداخته

اگر گفتند : تا به حال کجا بودی ؟

بگو : اولا دل شکسته ، که از شما نقل است :

در کوی ما شکسته دلی می خرند و بس                                 بازار خودفروشی از آن سوی دیگر است

و ثانیا :

من گدایم چه توانم ببرم در بر شاه                                     طمع بخششم از درگه سلطان من است

اگر گفتند : بیرونش کنید !

بگو :

نمی روم ز دیار شما به کشور دیگر                                  برون کنید از این در ، درآیم از در دیگر

اگر گفتند : این جرات را ز که آموختی ؟

بگو : از حلم شما

اگر گفتند : قابلیت استفاضه نداری !

بگو : قابلیت را هم شما افاضه می فرمایید .

باز اگر از تو اعراض کردند بگو :

به والله به بالله به تالله                          به حق آیه نصر من الله

که مو از دامنت دست برندیرم                 اگر کشته شوم الحکم لله

اگر گفتند : گناهکاری .

 بگو : اولا شنیدم شما غفارید . ثانیا من ملک نیستم آدم زاده ام . و ثالثا :

نا کرده گنه در این جهن کیست بگو                                  آن کس که گنه نکرد و می زیست بگو

من بد کنم و تو بد مکافات دهی                                        پس فرق میان من و تو چیست بگو

اگر گفتند : این حرف ها رو از کجا آموختی ؟

بگو :

بلبل از فیض گل آموخت سخن ورنه نبود                             این همه قول و غزل تعبیه در منقارش

اگر گفتند : چه می خواهی ؟ بگو :

جز تو ما را هوای دیگر نیست                                              جز لقای تو هیچ در سر نیست